[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 1 ) [ ترجمه ] منزه است آن خدايى كه بنده خود را شبى از مسجد الحرام به مسجد الاقصى كه گرداگردش را بركت داده‌ايم سير داد ، تا بعضى از آيات خود را به او بنماييم ، هرآينه او شنوا و بيناست . ( 1 ) واژگان و اعراب « سبحان » منصوب است و در تقدير : أسبّح تسبيحا بوده است . واژهء تسبيح به معناى پاكيزه دانستن و نيز به معناى شگفت است . « اسراء » ، يعنى گردش در شب و شب ظرف است براى « اسراء » و در اين‌جا به منظور تأكيد آمده است . برخى مىگويند : واژهء ليل ( شب ) در اين‌جا بدين‌سبب آمده كه اشاره كند گردش در پاره‌اى از شب بوده است ، نه در تمام آن . مراد از « عبده » محمّد صلّى اللّه عليه و إله و مقصود از « مسجد الحرام » ، بيت العتيق ( خانهء خدا ) در مكّه است . صاحب روح البيان و ديگران گفته‌اند : « درست‌ترين روايت اين است كه آغاز گردش دادن [ پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ] از خانهء مادر هانى ، خواهر على بن ابى طالب عليه السّلام بوده است » .